Voos urbáns

Posted on xuño 6, 2008 by Diego in Comentarios de voos

Xa estou farto de andar sen coche...

Para que digan que o parapente é perigoso (falso) polo momento non me ocorreu nada voando e en cambio non gano para desgustos conducindo, pero non podo evitar botar de menos o coche, xa que me limita moito á hora de ir a voar... sorte que teño bos amigos que me acercan con eles a voar e me traen de volta. Gracias.

E ésa é unha das razóns polas que o luns decidín tentar chegar voando dende Ponzos ata as pistas de atletismo da Malata... para que ninguén me tivera que achegar ata elas para o adestramento dos cativos...

¿Pero a quén tento enganar???

A verdade é que en canto tiven altura non puiden refrenar ese impulso de tentar facer un voo de cross... non me extraña que empece a ter mala fama... "este rapaz en canto ten 300 metros por riba do despegue xa marcha de paseo..." "un día vaste lastimar..." "vas acabar nun árbol..." Pero ¿qué lle vou facer? É superior ás miñas forzas, se hai boas condicións hai que tentar ir a algún sitio, para quedar na ladeira xa están o resto do días, e o luns había unhas nubes estupendas, con teito baixo pero estupendas, e non puiden evitalo.

E se non fora porque a orientación do vento me cambiou tería chegado, e aínda así case reengancho na ladeira, faltou pouco, pero acabei aterrando detrás do bar de Cobas. Aínda así foi un bo adestramento para as próximas competicións, que ésa é outra...

Dentro de nada creo que vou a empezar a usar o parapente para os desprazamentos urbáns... abro a fiestra, un chimpo e fago un planeo para comprar o pan. Non estaría mal... por sorte xa me van a dar en breve o coche e non terei necesidade de facer apaños raros, porque xa comeza a ser vicio pensar en chegar voando a algún sitio para que non me teñan que acercar. Vicioso que é un.

ESTE FIN DE SEMANA PARECE QUE POR FIN SE VAI A INICIAR A LIGA GALEGA EN LAROUCO!!!!!! POR FIN!!!! A VER SE O TEMPO O PERMITE.

Alí marcharemos Marcos e eu, con opcións de que veñan Salva e Xerardo. Alfonso e Marcial quedan a facer a parte común do título de instructor de parapente (que a Xerardo e máis a un servidor lles convalidan :-p ) e Samuel queda recuperándose dunha operación que tivo para quitar lastre. Un par de pedras no ril que llequitaban un par de puntos de fineza e engadían peso á hora de subir na térmica...

ESPERO QUE TE MELLORES PRONTO E NON TE DEDIQUES COMO XERARDO A AMOSAR CICATRIZ A TODO O MUNDO... Arggggghhh Coa grima que me dan as feridas... e os dous a presumir agora de quén a ten máis grande, xa o estou vendo...

Pois como xa pasou un tempo do voo e se vos conto os meus segredos para voar TAN BEN COMA MIN ides saber tanto como sei eu, pois simplemente vos vou deixar o tarck do voo para os incrédulos... Javier Villalba gracias por virme recoller e acercarme ata as pistas. E como Marcos tampouco contou nada e hoxe non me apetece demasiado escribir, pois case que o deixo para outra vez se me apetece...