Diego a entrenar e eu a probar a nova Ozone Rush 2

Hoxe tiñamos xoguete novo, unha Ozone Rush 2 para probar, xentileza do noso amigo Javier Torrón.

O primeiro "tiento" caeulle ao mediodía, con Samuel e Diego de testemuñas.

Primeiro probeina eu, paseniño...A media era de 30 km/h, así que me daba repelús despegar, pero como todos dín que Ozone anda moito, aproveitei un baixonciño e arriba.

A vela andivo perfectamente, sen darme sensación de "enchinchetamento", e se comportou moi tranquila, para o que eu esperaba.

Me encantou a resposta directa do mando, como con un pelín de corpo o parapente responde rapidísimo, e o podes deter igual de rápido, e pasar dun xiro animado a un estático nun flisgarabís. (Será porque ten moitos menos metros de tela que a miña, a Ellus 2 de SOL???)

Logo a probou Diego, que vos conte el...;)

O segundo tiento foi a tarde tardiña, con Miguel Sancho de reporteiro de luxo.

O vento seguía forte, pero como non había tanta nube, parecía menos. Outra ves a esperar o baixón, a ala, a navegar!

Agora me animei a meter algo máis de mando, e a algunha salida de xiros encadeados, repartín mal o peso do corpo e o parapente nin me amenazou con plegada ou meneo. Ademáis, se deixa correxir perfectamente. E mira que facía vento, que a mans libres un par de veces fun para atrás...

Pareceume unha vela tranquila (doada para un alumno que leve algún tempo e que voe a miúdo), e o mesmo tempo como voa a condenada!!!

Paseino fenomenal, encantoume a maneira en que responde, o doada que é de manter na campa e como anda...O carallo é que hai que devolvela!!!

chúzame