“Si hay un león con la boca abierta le sales por el rabo…”

Posted on xaneiro 24, 2008 by Diego in Comentarios de voos

"Si hay un león con la boca abierta le sales por el rabo..."

Samuel dixit

Hoxe ó mediodía chamoume Marcial para contarme que estaba en Ponzos e que alí estaba norte no aterraxe. Eu xa levaba un bo rato mirando as bandeiras de diante da miña casa, pero en Esteiro o vento aínda estaba Este-Sudeste...

Con estas boas novas non tardei en cargar o coche e marchar para aló. Xa levaba uns días desmotivado por outras razóns pero hoxe decidín que esto non podía seguir así, así que a vida segue, e o mellor para esquecer é voar... voar faime esquecer todo o demáis, despegar os pés do chan é como un interruptor que fai que todo o demáis desapareza, só quedan as zoas de ascendencia, as térmicas, o vento, a soidade, a tensión necesaria dos freos, a vela cortando o vento co seu suave silbido... voar é moi relaxante.

A previsión para hoxe era de que a orientación comenzaba pola mañá sudeste e iba rolando ata nordeste ó mediodía quedando haí toda a tarde e subindo de intensidade, así que imaxinei que non tería moito tempo de norte... e así foi. Cando cheguei xa se puxera nordés e moi cruzado.

Aproveitamos para facer campa mentres o vento ía subindo e decidín non chamar a ninguén pois o día non pintaba nada ben.

Chegou un momento en que o vento acadou unha intensidade que, aínda que totalmente cruzado me permitía despegar e quedar pinchado no aire nun buraquiño da praia... e seguía a subir. Marcial tentou sair un par de veces e nunha delas acadouno, pero foise moi adiente e perdeu a ladeira, pero lonxe de rendirse foi botándolle peito e achegándose á parede, tanto que chegou a tocar con ela coa espalda e aterrar arriba... botoulle un par... pero si a vela lle chega a caer hacia atrás puido ser un susto, por sorte controlouna ben.

O vento seguía a subir e con él eu tamén collía máis altura e comezaba a quedar enchinchetado coa Magic-4... o que indica que xa non estaba para voar con velas dhv 1. Comecei a ter que usar acelerador e o vento cada vez máis cruzado... Rematei voando con rachas por riba dos 45, eu diría que a media estaba rondando precisamente eses 45, xa que o acelerador xa se me fixo imprescindible a maior parte do tempo, e nalgún momento metido a tope.

Vamos, unha xornada de ver "interesantes " arrastróns dende o aire, a xente desbrozando o monte, moito acelerador e... por suposto, engadir que a Magic-4 é unha MAQUINA!!!

Con ningunha outra vela podería ter voado hoxe, e aínda que bastante movido non resultou preocupante en ningún intre.

A aterraxe... ventarrón de aúpa... pinchado e sen case poder chegar ó cortado, avanzando de lado... e vai o vento e remata de cruzarse... afundida de aúpa... consigo meterme ó cortado... a vela cae arriba no aterraxe e eu de pé na baixada á praia... non estivo mal.

Resumindo: Un día para voar con velas moi rápidas... levantar con moito tino... voar sen tocar os frenos e sí o acelerador... non levaba a cámara para grabar as arrastradas da xente en visión cenital ... e a frase do principio é de Samuel comentando unha arrastrada de Marcial, que parece mentira que un tío tan grandote poida ir tan rápido arrastrado por unha vela . É broma, que se lle ven boas maneiras ó rapaz... botoulle peito achegándose ó cortado... pero cada vez que o vexo na miña imaxinación por riba dos toxos a toda velocidade... :-D vexo un león sin rabo... :-D