Parapente en Ferrol (Galicia)

Xa hai unha boa tempada que non escribía, así que, sabendo como sei que Miguel anda lendo o blogue dende Zaragoza (Moitos ánimos e pronta recuperación, Miguel, que temos un montón de voos que facer ;-)) aproveito para colgar unhas imaxes do primeiro voo de altura de Miguel dende Ponzos, uns días antes de que tivera "a mala pata" de lesionarse nun aterraxe...

chuzame

O presente artigo pretende definir uns conceptos básicos que existen antes ou despois na vida d@s parapentistas: A vida en parella.

Aclaración: Na miña ampla investigación non atopei diferencias salientables entre parella de feito, matrimonio, ou enlace eclesiástico, polo que nos referiremos a todos eles como parella.

Aclaración 2: Os meus coñecementos na materia non teñen nada que ver ca miña experiencia persoal. Existe na miña vida en parella unha simbiose perfecta entre o parapente e a vida familiar.

Aclaración 3: Se a túa moza ou o teu mozo tamén é parapentista, pode ser que a situación idílica se prolongue ata a maternidade. A partir de ahí…

Primeiras consideracións: Delimitación dos conceptos básicos. A vida en parella estable non é comparable, equiparable ou mínamamente cercana ao noivazgo. Canto antes se afronte esta verdad coma un puño, mellor. Se estás pensando “non é o meu caso. Miña moza ou mozo é un encanto e comprende a miña pasión por voar. Seguro que se casamos non cambia nada” quere dicir que debes de seguir lendo o presente artigo. Estás en grave perigo, amig@. Existen certas estratexias por parte dos noivos ou noivas que poden inducir a confusión a algún parapentista confiado. Tratemos de aclarar os síntomas máis frecuentes, e a súa evolución despois do matrimonio ou similar.- Participativo activo: É o máis perigoso e dificil de detectar. @ noiv@ participa do parapente de maneira activa (viaxa contigo asiduamente, espera pacientemente no monte 3 horas “a ver se se pon de norte”, fai remontes a ti e aos teus compañeiros, e incluso fará algún biplaza. En casos extremos teño noticias de noiv@s que chegan a facer o curso de iniciación e incluso a comprar equipo e voar durante un ano ata amosar as súas verdadeiras intencións. Logo do matrimonio ou similar a participación se reduce drásticamente: “Este finde me gustaría ir a un balneario”, “Este finde quedamos con uns amigos (QUE NON VOAN)”, “Sempre facemos o mismo os findes. ¿Por qué non vamos de excursión? (LEVARÁTE A UN SITIO NON VOABLE)” , e por suposto, as COMIDAS FAMILIARES. Tremo só de pensalo, brrrrr…

- Participativo pasivo: Se detecta asiña. Curiosamente, o detectan primeiro os compañeiros de vó máis cercanos. É común que a víctima non se percate do engano ata que xa é demasiado tarde. Se escoitas frases dos teus amigos como estas: “O teu moz@ parece aburrido hoxe no despegue”, “O teu moz@ dixo que te esperaba abaixo, tomando un auga”, etc é probable que estés nesta situación. Logo do matrimonio ou similar, virán comentarios do mesmo tipo que os anteriores de “participación activa”. Pero esta vez eran previsibles. - Conversa activa: Sexamos realistas. Se a túa parella non practica deportes deste tipo, prefire non pasar o día no monte, e considera o parapente algo arriscado, ¿por qué conversa contigo longo e tendido sobre o parapente, que tal volaches hoxe, como é o teu equipo…? No 5,3% dos casos é un interese sinceiro e preocupado por ti. No resto dos casos este interese esconde a intención de mostrarse comprensivo contigo, obses@ do parapente, para gañala túa confianza. Logo do matrimonio ou similar, o parapente será un deporte de alto risco e siniestralidade. As conversas de parapente se tornarán a: “Saliu no telediario un accidente dun parapentista que…”, “É un coñazo estar sempre pendientes da previsión meteo. E sempre falla…”. Tas jodí@, rapaz@... - Conversa pasiva: Está claro que non compartides pasión polo vó libre. Este é o mellor escenario posible. As cartas están cara arriba, e ti podes actuar en consecuencia. Se queres manter a túa relación, debes ler máis abaixo consello para a “conciliación da vida familiar e a parapentística”. Logo do matrimonio ou similar, a situación prácticamente non varía.

Conciliación da vida familiar e a parapentística Temos claramente tres posibles escenarios:

- A confrontación diaria: A túa parella pensa que vas a voar demasiado. Ti pensas que non suficiente. Vos enfrentais e enfadais casi a diario por esta cuestión. Non é un escenario desexable.

- Máximo aproveitamento: Voas todo o que podes, e consigues que a túa parella non sexa consciente delo. Logo darei uns consellos para optimizar esta situación.

- Pasar da familia: Entón, ¿Qué fas lendo este artigo?

- Pasar do parapente: Repito, entón ¿Qué fas lendo este artigo?

O máximo aproveitamento conleva unha serie de decisións e estratexas que requiren de pouca sinceridade, involucrarse o mínimo no teu traballo e renunciar a certas amizades. Avisad@ quedas.

1ª- Aisla os teus mundos. Familia e parapente non son complementarios, son excluíntes. Se un deles se pon en contacto co outro, se producirá unha fagocitación irremediable. Non cometas o erro de outros que pensaron o contrario. 2ª- Consulta a cotío as previsións e aos amigos que as dominan mellor. Maximiza o teu tempo adicado a voar!

3ª- Non eres insustituíble no teu traballo. Deixa os traballos gordos para os nordestazos. Se é posible, pon os teus horarios moi cedo ou moi tarde. Consulta cantas horas tes de libre disposición ao ano e non perdoes nin media. A abstinencia de voar pode provocar depresión e angustia, e é motiva de baixa laboral, trata de explicarllo ao teu xefe ou xefa.

4ª- Se tes xardín, non plantes árbores que te molesten para pasar o cortacéspede ou de follas caducas, non soñes con ter todo perfecto, consulta no mercado o céspede máis duro e de crecemento máis lento. Cando cortes a herba diante da túa parella faino a modo e que te leve o máximo tempo posible, así, cando te diga “Vou a pasear cos nenos, te animas?” Contestarás ”Prefiro cortar a herba e arranxar cousas por aquí” En canto marche, cortas en 15 minutos e ao monte!

5ª- Can. Se tes xardín, non aconsello cocker ou boxer (por experiencia propia). Se tes piso, non aconsello ningún. Se perdes de voar por ter que sacar o can, ou para arranxar os desperfectos que causou o teu can na finca, te sentirás deprimid@.

6ª- Os teus amigos de verdade comprenden que entre 15 e 25 por hora non poden contar contigo. Os outros non son amigos nin son nada.

Por último: Qué contar a túa parella os días de vó: Antes de ir: Debes amosarte abatid@ e desanimad@, pero participativ@ nas cousas de casa. Se o fas ben incluso podes provocar un “Se podes, por qué non quedas cos de parapente e vas un rato a voar este finde? Seguro que te ven ben” Eu logreino nun par de ocasións. Impresionante, eh?

Cando vas: Debes sair de casa con aspecto escéptic@ e casi con pesar de irte sen a túa familia. Require dosis de práctica. Sobre todo se o día pinta estupendo.

Cando estás: Se falas por teléfono, procura que os compañeiros de vóo non estén cerca. Fala despacio, e interésate máis polo que fixo ese día que por contar a restitución de puta madre que estais voando.

Cando esás de volta: Sempre farás “un vuelete” ou “un par de vueletes”. Nunca contes a verdad. Se non voaches dirá que perdichelo día en vez de estar con el@, e a próxima vez porá mala cara. Se voaches de maravilla, estará jodid@ por que el@ estivo ocupad@ cos nenos ou porque simplemente non o pasou tan fenómeno coma ti. Conténte, e recorda: “Un vuelete” Recomendo poñer música clásica 10 minutos antes de chegar a casa para dominar a euforia e baixar as pulsacións.

Boa sorte a tod@s

chuzame

Acabo de baixar algunhas fotos que fixen hoxe e outras que estaban na memoria da cámara.

As de hoxe fíxenas mentres agardaba a que baixara o vento... facía un día espléndido e o sol quentaba pero co vento pasabas frío así que decidín ir como os lagartos e meterme nas dunas ó abrigo.

As flores da foto estaban entre as dunas. Acaban de abrirse e permanecen así moi poucos días ó ano, pero o que me impactou non foi a súa beleza, senón o arrecendo que despregaban polas dunas, ó abrigo do vento.

Permanecín un bo rato tumbado, desfrutando do sol e do maravilloso arrecendo... despois fixen unhas fotos para recordalo.

As outras fotos son de hai tempo... Javier Villalba comezaba coas probas do trike e estivemos en Penencia... fixádevos na rodeira que deixou mentras me dicía: "As rodas non fai falta que sexan máis anchas, que non se van a cravar nin na area seca... "

Máis vale unha imaxe que mil palabras... Javier, tena en conta se te ves obrigado a aterrar na praia e a marea está alta...

chuzame

Pois xa fai unha tempada que non escribía... dende antes da Semana Santa...

Desculpádeme... :-)

Pois andiven por Galicia adiante buscando por onde voar, en zonas novas, tamén polo Bierzo (estiven en Corullón, con un pequeno sustiño...) e cheguei á conclusión de que en ningún sitio se voa tanto como na casiña... ó mellor se fan voos máis largo, non o discuto, por exemplo no Bierzo, pero seguro que non voan tan a miúdo como por esta zona. Non en balde temos tantas orientacións... :-D;-)

Pois o dito, estiven en Quiroga e non pillei un día bon... dous descensos cutres... estiven en Meira e o vento estaba pasado... fun a Corullón e o vento subiu de súpeto e case acabo no sotavento, menos mal que andiven rápido e aterrei con orellas e acelerador antes de que entrara a racha máis forte... así que voltei a Cariño e... HINCHEIME A VOAR!!!

Incluso me dixeron que ese mesmo día Miguel de Vigo se pasou á ladeira do Ortegal, pillou un deses momentos máxicos e aló se foi.... MECAJONtoloquesemenea... QUÉ ENVEXA... Pero non pasa nada, que outra cousa non serei, pero a cabezón non me gaña ninguén... así que alí ando adestrando para pasarme eu tamén... hoxe estiven voando alí durante unha hora e corenta minutos e non faltou moito... pero sigo quedando enriba das casas...

Pero xa chegarei, xa...

Ademáis hoxe estiven probando a silla nova... unha XXX Cx sen carenado, polo de agora, xa llo comprarei solto máis adiante... o de XXX é para non poñer a marca, que é o único que polo momento me desagrada da silla, o resto polo de agora vai ben. Teño que rematar de axustala ós meus gustos, xa sabedes todas esas cintiñas que parece que non sirven para nada e que despois son tan importantes...

A ver canto tempo tarda Marcos en poñer un comentario respecto ó de XXX Cx... podemos facer unha porra... pero en canto o vexa vaille arder o cú por escribir algo sobre o maravillosa, fantástica, preciosísima que é a marca XXX. Se non, tempo ó tempo.

Bueno, por hoxe xa non me enrrollo máis... déixovos o enlace do voo de hoxe e xa porei máis adiante o dos voos que fixen ata agora... oou senón podédelos ver na base de datos Leonardo...

Voo de Cariño de hoxe. (Preme aquí)

chuzame